Hiç durup kendine şu soruyu sordun mu? 'Gerçekten istediğim hayatı mı yaşıyorum yoksa bana öğretilen hayatı mı? ' İlk bakışta bu soruya 'elbette' cevabını verebilirsin. Ama biraz daha derine indiğinde çoğu insanın sessizleştiğini görürsün. Çünkü bazen yaşadığımız hayat, gerçekten bizim seçtiğimiz hayat değildir. Çocukluğumuzdan itibaren bize nasıl biri olmamız gerektiği anlatıldı. 'İyi çocuk böyle olur.' 'Başarılı insan bunu yapar.' 'Güvende olmak için şunu yapmalısın, bu teh

Yaşadığımız olayların, karşılaştığımız insanların veya sahip olduğumuz eşyaların kendi başlarına hiçbir anlamı yoktur. Evren tarafsızdır ve olaylar sadece 'olur'. Onlara o anlamı veren zihnimizdir. Zihin, bilinmezliği sevmez. Kendini güvende hissetmek için her boşluğu doldurmak, her olayı bir mantık çerçevesine oturtmak ister. Bir arkadaşımız mesajımıza geç cevap verdiğinde, gerçekte olan şey şudur; bir mesaj atıldı ve henüz yanıt gelmedi. Ancak zihin hemen devreye girerek hi

Kendi merkezinde olmak, dış dünyanın kaosu içinde sarsılmaz bir iç kale inşa etmek gibidir. Hayatta bezen yönümüzü kaybeder ve kendimizi başkalarının hikayelerinde figüranlık yaparken buluruz. Günümüz dünyasında dikkatimiz sürekli dışarıya çekiliyor; bildirimler, beklentiler, başkalarının başarı hikayeleri ve bitmek bilmeyen bir hız yarışı. Tüm bu gürültünün ortasında çoğumuz şu soruyu sormayı unutuyoruz: 'ben şu an neredeyim?' Kendi merkezinde olmak, bencilce bir içe kapa